Hass - kannabis
Hass
Táningarnir á heimili mínu hafa tjáð mér að um
mikla þjóðfélagsleg neysla er á þessu efni núna og hef ég þess vegna áhyggjur
af því og er því enn ákveðnari að tjá mig um þessa hluti.
Þessi pistill er ekki fræðigrein í sjálfu sér,
heldur fræðandi grein sem vert er að skoða.
Ég mun gefa upp heimildir, þar sem við á. Ég byrja á ólöglega þættinum, bæði
þjóðfélagslega og innan íþróttahreyfingarinnar, síðan fer ég í aukaverkanir og
að síðustu nefni ég kannabis sem meðferðarform í læknisfræðilegum tilgangi, kosti
þess og galla.
Samkvæmt WADA
alþjóða lyfjaeftirlitsstofnunni er bannað að neyta kannabis s.s. hass,
marihuana og lík efni. Eftir nokkra
mínútur eftir neyslu efnisins, kemst viðkomandi í vist líffræðilegt ástand sem
við getum kallað að fara rúss sem hefur áhrif á heilsu hans og sérstaklega
taugakerfi. Áhrif efnisins geta verið í
allt um 24 klst.
Í sumum tilvikum,
þar sem íþróttamaðurinn þarf að ná vissri slökun getur efnið verið
árangursbætandi.
Kannabis er lengi
að fara úr líkamanum, getur verið í líkamanum í nokkra mánuði eftir neyslu. Hjá stórneytendum getur það tekið allt að 6
mánuði fyrir líkamann að losa sig fullkomlega við efnið miðað við að það
greinist ekki á rannsóknarstofu.
Íþróttamaðurinn fellur á lyfjaprófi við að neyta kannabis og tekur út
bann í öllum íþróttagreinum innan ÍSÍ.
Kannabis er bannað í öllum íþróttagreinum.
Lyfjaeftirlit ÍSÍ
fer í einu og öllu eftir lögum er varðar innflutning og sölu á ólöglegum efnum.
Kannabis er bannað
að flytja inn og selja skv. íslenskum lögum sem og í öðrum löndum. (2)
Ástæðurnar fyrir banni við kannabisefnum eru í reynd þær sömu og ástæður fyrir
banni við öðrum fíkniefnum. Löggjafinn vill leitast við að koma í veg fyrir
skaðleg áhrif efnisins bæði á einstaklinga og þjóðfélagið sem heild, þó að
deildar meiningar séu um hvort það hafi tekist og þá að hve miklu leyti. (3)
Kannabisreykingar
geta því valdið flestum þeim sjúkdómum, sem tengdir eru tóbaksreykingum, svo
sem lungnasjúkdómum, krabbameini og hjarta- og æðasjúkdómum.
Verkun á miðtaugakerfi:
Kannabis veldur
slævingu á miðtaugakerfinu og skertri samhæfingu hreyfinga, sem dregur úr hæfni
manna til þess að leysa af hendi vandasöm verkefni, eins og til dæmis að
stjórna bifreið. Rangskynjanir koma fyrir og einbeiting og túlkun atburðarásar
ruglast. Skammtímaminni hrakar og námsgeta skerðist af þeim sökum. Vegna þess
hve tetrahýdrókanna-bínól er lengi að hverfa úr líkamanum vara þessi áhrif
miklu lengur en margir átta sig á. Við mikla kannabisneyslu getur komið fram
geðveikikennt ástand, sem einkennist af rugli, ofskynjunum og ranghugmyndum.
Þetta ástand getur varað dögum saman en gengur oftast til baka á innan við viku
frá því að neyslu efnisins var hætt. Ekki hefur verið skorið úr um með vissu
hvort kannabisneysla hafi varanleg áhrif á miðtaugakerfið þegar til langs tíma
er litið. Ýmis konar persónuleikaraskanir eru algengari hjá þeim sem hafa reykt
kannabis lengi en hjá hinum, sem gera það ekki. Deilt er um hvort þetta sé
raunveruleg afleiðing neyslunnar eða einkenni sem voru fyrir hjá neytandanum
áður en hann hóf neysluna. Að lokum hefur verið sýnt fram á að þeim sem reykja
kannabis virðist vera um sex sinnum hættara við að fá geðklofa en öðrum.
Verkun á hjarta- og æðakerfi:
Kannabis eykur
hjartslátt í allt að 160 slög á mínútu og hækkar blóðþrýsting. Þetta getur
verið óheppilegt fyrir þá sem haldnir eru hjartaveilu eða háum blóðþrýstingi.
Verkun á öndunarfæri:
Rannsóknir hafa
sýnt að þeir sem reykja kannabis þurfa oftar en aðrir að leita sér
læknishjálpar vegna sýkinga og annarra sjúkdóma í öndunarfærum.
Verkun á ónæmiskerfið:
Tetrahýdrókannabínól
veldur bælingu á ónæmiskerfinu. Þetta gæti dregið úr viðnámsþrótti
kannabisneytenda gegn sýkingum.
Verkun á kynkirtla:
Rannsóknir hafa
sýnt að kannabisneysla veldur truflunum á starfsemi kynkirtla, einkum í
karlmönnum. Þannig dregur hún mjög úr framleiðslu testosteróns. Í dýratilraunum
hefur komið í ljós að tetrahýdrókannabínól veldur rýrnun á eggjastokkum og
eggjaleiðurum og getur valdið drepi í eggbúsfrumum.
Verkun á fóstur og afkvæmi:
Börn kvenna sem
reykja kannabis á meðgöngu eru minni og léttari en önnur og í ljós hefur komið
að þeim er einnig hættara við að fá hvítblæði.
Krabbamein:
Rannsóknir á
kannabisneytendum sýna að þeim er hættara en öðrum við krabbameinum í munni,
kjálka, tungu og lungum.
Eitranir:
Bráðar eitranir
af völdum kannabis eru sjaldgæfar og verða helst við inntöku. Börn virðast
viðkvæmari að þessu leyti en fullorðnir. Gera má ráð fyrir að 0,2 g af hassi
geti valdið einkennum í börnum. Banvænar eitranir eru nánast óþekktar.
Misnotkun, ávani og fíkn:
Samkvæmt
skilgreiningu National Institute of Drug Abuse (NIDA) í Bandaríkjunum veldur
kannabis bæði ávana og fíkn. Hér á landi þurfa mörg hundruð ungmenni innan við
tvítugt að leita sér aðstoðar á ári hverju vegna vímuefnaneyslu. Margir þeirra
eru stórneytendur á kannabis. Þessar staðreyndir eru ef til vill besti
mælikvarðinn sem við höfum á skaðsemi efnisins. (1)
Kannabis hefur
verið notað sem lyf í miljónir ára.
Vegna misnotkunar á lyfinu, var sett bann á það í flestum löndum í kring
um 1930. Það er svo aftur á síðustu árum
að kannabis er hugsanlega hægt að nota sem lyf við ýmsum aukaverkunum af völdum
sjúkdóma. Það eru bara nokkur lönd sem hafa viðurkennt það sem lyf við
tilteknum einkennum vegna sjúkdóma. Ekki er vitað hvernig kannabis hefur áhrif
á heila- og taugakerfi, en eitt er víst að það hefur áhrif á almennar
hreyfingar, fínhreyfingar, minni og verki og vegna þessa er talið af sumum að
hægt sé að nýta sér þessi áhrif í læknisfræðilegum tilgangi.
Kannabis hefur
jákvæð áhrif á MS sjúklinga sem eru spastiskir, það minnkar spastisitetið,
einnig hefur það góð áhrif á aukaverkanir af völdum Parkison. Einnig virðist það hafa góð áhrif á verki
eftir aðgerð og taugaverki hjá mænusköðum.
Það kemur fram að kannabis hefur ekki eins góða virkni eins og viðurkennd verkjalyfjameðferð.
Fleiri rannsóknir
hafa sýnt það sama en ein þeirra sem gerð var á Nýja Sjálandi tekur það fram í
rannsókninni að það að þurfa að reykja efnið hefur áhættu á lungnakrabbameini
og öðrum öndunarfærasjúkdómum. Því
finnst þeim að það þurfi að finna leiðir til að það þurfi ekki að reykja efnið.
Einnig hefur
frönsk rannsókn á hegðun dýra sýnt fram á svipuð einkenni og í mönnum við
neyslu kannabis. (4,5,6,7,8)
1)
Jakob Kristinsson dósent við Læknadeild HÍ
3) Jónatan Þórmundsson,
?Eiturlyf og afbrot?, Úlfljótur, 3.h. 1972.
4)
Kogan
NM, Mechoulam
R.
Medicinal Chemistry and
Natural Products Dept,
School of Biological Sciences,
Queen Mary,
Department of
Microbiology-Immunology, Northwestern
Department of Pharmacology and
Toxicology, School of Medical Sciences,
INSERM U.288 and Department of
Pharmacology, Faculty of Medicine Pitié-Salpêtrière,
9) Sensitization and Allergy
to Cannabis sativa Leaves in a Population of Tomato (Lycopersicon
esculentum)-Sensitized Patients.
de
Larramendi CH, Carnés
J, García-Abujeta
JL, García-Endrino
A, Muñoz-Palomino
E, Huertas
AJ, Fernández-Caldas
E, Ferrer
A.
Unidad de Alergia, Hospital
Marina Baixa, Villajoyosa (
